iemand zijn voor niemand

Iemand zijn voor niemand

“WERK JIJ IN DE PSYCHIATRIE?! WAT KNAP! BEN JE DAN NOOIT BANG? WORD JE NIET AANGEVALLEN?”

Zomaar een reactie die vrij standaard is als je vertelt dat je “in de psychiatrie” werkt. Een reactie die vol vooroordelen zit en die vaak gebaseerd is op een idee vanuit films of boeken, die spannender gemaakt zijn dan de realiteit vaak is.

Ik zal eerlijk zijn, er gebeurt heus wel eens wat op de werkvloer: mensen worden boos of overstuur. Dat gaat ook soms wel extremer dan je in je dagelijkse leven tegenkomt. Maar ja, als je opgenomen bent of in een woongroep woont, is je leven ook niet heel alledaags.

NIEMAND verwacht dat hij op zijn 14e uit huis geplaatst wordt. Niemand verwacht dat hij de jaren daarna telkens van woonplek verandert, omdat hij ergens niet op zijn plek is of juist omdat het heel goed gaat en je doorgroeit naar een nieuwe plek. Niemand verwacht dat hij op zijn 18e naar de volwassenenzorg over gaat en in een woongroep komt met allemaal mensen die je niet zelf gekozen hebt. Niemand verwacht dat opleidingen te moeilijk zijn, drugsgebruik op de loer ligt en foute vrienden al om de hoek op je staan te wachten. Niemand verwacht dat hij de enige van al zijn jeugdvrienden is die op zijn 21e nog geen diploma, vriendin en eigen huisje heeft. Niemand verwacht dat je daar zo verdrietig van wordt dat je het soms niet meer ziet zitten. Dat je niet weet hoe je dit voor elkaar krijgt. Niemand weet dat je daarom soms even helemaal flipt en zo boos wordt dat niemand meer iets goed kan doen. Niemand weet dat je daarom een gat in de deur geslagen hebt. Niemand snapt jouw onmacht en jouw verdriet.

IEDEREEN ziet een boze en opstandige vent van 21. Iedereen denkt: “Zie je wel, dat wordt nooit wat”. Iedereen denkt: “Ga maar bij hem uit de buurt, hij heeft een kort lontje”. Iedereen gaat zijn eigen gang en ziet niet wat er bij hem van binnen gebeurt. 

En dan is er IEMAND. Iemand die “in de psychiatrie” werkt en ziet dat er van binnen veel meer gebeurt. Die jou wil leren kennen en die jouw vertrouwen wil krijgen. Iemand die wil weten wat er in jouw leven gebeurt is. Iemand die zorgt dat je gaat vertellen wat er allemaal in je omgaat. Iemand die zorgt dat de eerste stap naar verandering gezet wordt.

Zo iemand zijn. Dat is niet eng en ook niet knap. Soms is het best lastig en soms is het ook frustrerend, maar het is altijd de moeite waard.

yes-verandering

Yes! Verander-ing!

MENSEN VRAGEN VAAK: “HOE GAAT HET?”  MEESTAL ZEG JE AUTOMATISCH: “GOED HOOR EN MET JOU?” 

Maar, wat zeg je als het niet zo goed met je gaat? Zeg je dat dan? Of zeg je toch dat het prima gaat, om de ander een lastig verhaal te besparen? En help je jezelf daar dan mee?

Mijn persoonlijke ervaring is dat het niet beter wordt door jezelf en anderen te vertellen dat het heus goed met je gaat. Op de korte termijn vermijd je zo een ingewikkeld gesprek, opkomende tranen of een ongemakkelijk gevoel bij de ander. Op de lange termijn vermijd je alleen maar verandering en verbetering.

Helaas weet ik ook dat niet alle mensen zitten te wachten op jouw persoonlijke verhaal. Mensen hebben het druk, vinden het moeilijk en gaan je misschien wel vermijden.

Gelukkig zijn er dan professionele hulpverleners! Nu weet ik ook uit eigen ervaring dat die drempel best hoog kan zijn en je niet zomaar die stap neemt. Maar geloof mij, het is heel prettig om met iemand te praten die jou persoonlijk niet kent en toch alle tijd maakt om naar je te luisteren. Ik vond dat als hulpverlener altijd al belangrijk, écht tijd voor iemand maken en écht luisteren, maar ik heb het zelf ook ervaren.

Wat een verschil kun je maken als je een goede hulpverlener bent!

Ook daar heb ik gelukkig ervaring mee! Ik heb in alle jaren dat ik in de jeugdzorg gewerkt heb veel jongeren leren kennen. Allemaal met een bijzonder verhaal, allemaal vechtend voor een normaal leven. Ik, als begeleider, heb hier mijn steentje aan bijgedragen door echt te luisteren, te accepteren wie ze zijn en door respectvol met hen om te gaan.

Ik merkte helaas dat ik die tijd en aandacht steeds minder had voor de jongeren op mijn werk. Ik wilde wel, maar door werkdruk en bezuinigingen werd dit simpelweg steeds lastiger. Ik kon er niet langer omheen en moest aan mezelf toegeven dat ik het zo niet meer wilde. Wat ik wel wilde?

Jongeren met problemen helpen hier weer uit te komen en weer een mooie toekomst tegemoet te gaan. Maar, het dan wel op mijn manier doen! Met tijd, aandacht en laagdrempelige, goede zorg.

Vandaar mijn eigen bedrijf! Met de toepasselijke naam: Verander-ing. Alles gaat over verandering bij coaching, begeleiding en training. En, door het streepje toch een persoonlijke  ‘touch’ naar mijn eigen naam. Je dromen achterna gaan voelt goed! 

In twente zeggen we dan: KWW! (kiek’n wat ’t wot). In de rest van Nederland zeggen we: Niet geschoten is altijd mis!

Soms is een (moeilijke) verandering het beste wat je jezelf aan kan doen! 

Aan het laden...