• Home
  • Blog
  • Jij doet niet wat ik wil! Hou daar mee op!

Jij doet niet wat ik wil! Hou daar mee op!

 

In deze blog wil ik "Joost" aan je voorstellen en een van de leukste momenten uit mijn werk met je delen. 

Joost is een jonge vent van 17 jaar die beschermd gaat wonen in een woonvorm. Omdat hij nog zo jong is en ook nog niet veel vaardigheden heeft op het gebied van “zelfstandig wonen” komt hij in een groepswoning waar veel begeleiding aanwezig is. In de ochtenduren en rond etenstijd is de begeleiding een aantal uur aanwezig en ’s avonds laat is er een controlemoment om te kijken of iedereen veilig thuis is.

Als Joost er is, is het gezellig en leuk. Hij is een vrolijke vent, die in is voor een praatje en een grapje. 

Als hij er is...

Want, Joost is er meestal niet. De begeleiding weet ook niet waar hij dan uithangt. Hij neemt zijn telefoon niet op, reageert niet op berichten en als je hem er later naar vraagt heeft hij altijd een goede reden: telefoon was leeg, fietsband was lek, hij was in slaap gevallen bij een vriend of hij dacht dat hij het wel doorgegeven had.   Joost heeft daarnaast met regelmaat bezoek of logees, waarvan hij ook niet overlegd of gemeld heeft dat ze komen, terwijl dit wel de bedoeling is. De begeleiding komt er vaak per toeval achter, maar vaak ook niet.

Joost wordt een beetje gefrustreerd van zoveel controle en van al het gemopper dat hij er over krijgt. Elke keer als hij een begeleider spreekt begint die te zeuren over waar hij was of dat hij bezoek had.  De begeleiding aan de andere kant vindt het frustrerend dat hij zich niet aan de regels houdt en ze inderdaad elke keer moeten mopperen. Zo zijn er veel discussies en vervelende gesprekken tussen de begeleiding en Joost. Een logisch, maar vervelend gevolg: Joost gaat stiekemer doen en de begeleiding gaat meer controleren. Joost vind vooral dat we hem met rust moeten laten, wij vinden dat hij moet laten zien dat dit kan. 

Op een avond ben ik de begeleider die de avond controle doet. Joost blijkt thuis te zijn, doet de deur van zijn slaapkamer op een kiertje open en zegt: “Ik ben er hoor, maar ik ben heel moe”. Mijn intuitie zegt me dat hij stiekem doet en ik ben gelijk alert op wat hij verbergt. Ik hou hem aan de praat en probeer in de tussentijd uit te vogelen wat hij nou verbergt.  Een logee? Een wietlucht? Stiekeme vrienden? Andere drugs?? Wat het ook is, ik wil het weten!! Ik kom er vrij vlot achter, want ik voel ineens wat bij mijn been!! Als ik kijk zie ik ongeveer dit:  

Een kleine, rode kitten geeft kopjes tegen mijn been! Ik moet enorm lachen, vind het eigenlijk wel vertederend. Joost moet ook lachen en lijkt opgelucht. Mijn strenge controlemoment loopt volledig in de soep! Ik zeg tegen Joost dat ik eigenlijk boos zou moeten zijn, maar dat dat niet lukt met zo'n schattige kitten bij mijn been. Wel wil ik weten waarom hij een kitten verbergt en doordat de spanning er af is krijgen we een mooi gesprek, met uiteindelijk ook een mooi resultaat. En dat... lees je in mijn volgende blog!  

 

Contact

Verander-ing